Een adenocarcinoom van de alvleesklier is de meest voorkomende vorm van alvleesklier kanker (90% van alle soorten alvleesklierkanker). Het gaat uit van woekerende cellen die de klieren en alvleeskliergangetjes bekleden. In de kop van de alvleesklier komt vaker een tumor voor dan in de rest van het orgaan. Dit type alvleesklierkanker heet pancreaskopcarcinoom. De tumor drukt de afvoergang van de galwegen en de afvoergang van de alvleesklier dicht. Beide gangen komen door de kop van de alvleesklier uit in de twaalfvingerige darm.

De galweg zorgt ervoor dat de gal vanuit de lever en de galblaas wordt afgevoerd naar de twaalfvingerige darm. Zowel de galweg als de afvoergang van de alvleesklier komen bij elkaar uit in de papil van Vater, een kringspier naar de darm. Wanneer een tumor de afvoer van gal belemmert wordt de patient geel (door verminderde galafvloed) en wordt het functioneren van de alvleesklier verstoord.

Meestal wordt de kanker pas in een laat stadium ontdekt op het moment dat geelzucht ontstaat. Dit betekent dat bij veel patiënten de kanker niet kan worden weggenomen doordat er al doorgroei is in de omliggende weefsels of uitzaaiingen in andere organen zijn ontstaan. De prognose is dan beperkt. Een operatie met als doel genezing is bij slechts 15% van de patiënten mogelijk. Alvleesklierkanker is relatief zeldzaam. In Nederland komt het voor bij 10 tot 12 per 100.000 inwoners per jaar.