Het HCC (levercelkanker) is in de Westerse wereld een zeer zeldzame kwaadaardige tumor, maar wel de meest frequente primaire kwaadaardige levertumor. Wereldwijd is het HCC echter één van de meest frequent voorkomende kwaadaardige tumoren. Per jaar overlijden over de hele wereld 1,25 miljoen mensen aan deze aandoening.

Patiënten met levercirrose of een chronische ontsteking ten gevolge van hepatitis B of C hebben een verhoogde kans op het ontwikkelen van een hepatocellulair carcinoom. Meer dan 80% van de patiënten met een hepatocellulair carcinoom heeft levercirrose. Patiënten die tot een risicogroep behoren dienen gecontroleerd te worden op het eventuele ontstaan van HCC.

De diagnose wordt veelal gesteld bij patiënten die worden gescreend bij bekende levercirrose. Beeldvormend onderzoek is van groot belang. Naast echografie speelt de CT scan bij de diagnostiek een belangrijke rol.
De behandelingsmogelijkheden hangen af van het stadium van de tumor op het moment van de diagnose. De behandeling bestaat, indien mogelijk, uit chirurgische verwijdering of ablatie (radiofrequente ablatie of lasertherapie).In een select aantal patienten is levertransplantatie de beste optie. Indien chirurgie niet mogelijk is, is de therapie gericht op comfort (palliatief). Mogelijke behandelingsvormen zijn daarnaast chemotherapie, radiotherapie en tumor-embolisatie.

De prognose na het stellen van de diagnose is van een aantal zaken afhankelijk. Hieronder vallen de agressiviteit van de tumor, het aantal en de grootte van de tumoren. Verder zijn ook de gezondheid en de leverfunctie van de patiënt van groot belang. Chirugische behandeling is alleen mogelijk bij een goede leverfunctie en een beperkt aantal tumoren. Daarbij is het van belang te realiseren dat er in de cirrotische lever op termijn veelal op andere lokaties tumoren ontwikkelen. Er wordt om deze laatse twee redenen in toenemende mate gekozen voor lokale tumor ablatie, wat minder schade toebrengt aan de lever.